Home » 2008-2014 » A horse, a horse…

‘A horse, a horse, my kingdom for a horse!’ Het moet één van de bekendste zinnen zijn die ooit door de grote William Shakespeare werden neergepend. De legende wil dat ze uitgesproken werden door Richard III net voor dat hij de genadesteek  toegediend kreeg tijdens de slag bij Bosworth in 1485. ‘A horse, a horse, my kingdom for a horse!’ Rock and roll in de Middeleeuwen.

Zou Shakespeare geweten hebben dat ze de fameuze’ Risjaar Modderfokker den derde’ anno 2012 zouden vinden onder een parkeerterrein in Leicester? Het maakt de mythe rond King Richard alleen maar groter. ‘Only the good die young’. Brian Jones, Janis Joplin, Jimi Hendrix, Kurt Cobain en Amy Winehouse kunnen er over meespreken. Spijtig genoeg voor Risjaar was hij 32 toen hij zijn spreekwoordelijke kikker zette. Geen vermelding in de ’27 Club’ voor hem dus. Toch mag hij voor mij gerust zijn plaatsje in de rock ’n roll hall of fame opeisen. Met dank aan Mark Linkous, de man achter het fantastische Sparklehorse die zijn debuutplaat ‘Vivadixiesubmarinetransmissionpilot’ opende met dezelfde legendarische woorden waarmee Risjaar zijn kikker zette. 

Paarden zijn nooit ver weg als het over rock ’n roll gaat. Sparklehorse is één voorbeeld. Maar er zijn er zoveel. Band of Horses, 16Horsepower…allemaal bands die op hun manier een ode brengen aan de edele viervoeter in de rock ’n roll. ’t Moet niet altijd lasagne zijn. Maar het blijft niet alleen bij bandnamen. ‘Who’s gonna ride your wild horses?’, vroeg Bono zich af tijdens de gloriejaren van U2. En ook Mick jagger wist waar hij de mosterd moest halen toen hij  de gevleugelde zangstonde  ‘Wild horses couldn’t drag me away. Wild, wild horses, well ride them some day’ in de mond nam. Om maar te zwijgen over de hoeveelheden ‘horse’ sommige rocksterren er doorgejaagd hebben tijdens hun carrière. Keith Richards wist maar al te goed dat de heren van America het niet over een ‘paard zonder naam’ hadden toen ze de evergreen ‘Horse with no name’ uitbrachten. ‘I’ve been through a dessert on a horse with no name’…Yeah right!

Ik vraag me trouwens af of sommige schrijvers tegenwoordig ook niet stevig aan de ‘horse’ zitten? Zo gingen ze bij het NRC Handelsblad op zoek naar de moderne versie van Richard III. Jawel, daar is hij weer. Volgens de mannen van het NRC is Jack White de moderne versie van Risjaar Modderfokker! Eentje met gevoel voor muziek. Nu ja qua lyrics moeten ze zeker niet voor elkaar onderdoen. Het is een kleine stap van ‘A horse, a horse, my kingdom for a horse’ naar ‘I was five and you were six,we rode on horses made of sticks’! Toegegeven: de Raconteurs haalden de mosterd bij Nancy Sinatra, maar er zijn lelijkere paardenmuilen die naar de naam Nancy luisteren. Niet waar Sid Vicious?

Over lekkere dieren gesproken. Mijn goede vriend en collega-columnist Bard haalde het in zijn vorige schrijfsel al aan: de affiche van de CirqueConstance Roadshow oogt ook weer erg lekker. Zeg nu zelf, Stunned Ziggy en Mocking Jay,…ze zouden één voor één aan de start kunnen staan van de Grote Prijs op de Wellington renbaan in Oostende. Jammer dat Drunken Lightning afzegde.  ’t Podium van den Oemtata in Ertvelde mag dan de Wellington Renbaan niet zijn – Michael Jackson stond er tenslotte nog nooit, – je kan er ten minste met de vélo naar toe. Het stalen ros!  Zouden de Evil Pony’s binnenkort trouwens geen comeback maken? If you wanna ride, ride a white pony! Ik denk dat we een date hebben Bart. Sparta piewsken?

Kristof Vereecke

Bert