Home » 2008-2014 » Bard herdenkt Luc

Bartje staat te kijken door het raam. Er zitten regendruppels op. En het kijken is eigenlijk meer staren. Gedachten brengen hem terug naar Wippelgem-Eindeken. Naar zijn ma, die zo trots was op ‘haren jongsten’. Ik zie mij daar nog staan op ‘den achteruit’. Ik had beloofd van eens een bezoekje te brengen om een beetje ‘te klappen over muziek’. Weken later zou Luc zijn gitaar metershoog in de lucht gooien tijdens de rockrallyfinale. Noordkaap 1, Kitchen of Insanity 2 en Gorky 3. In de zaal ook helden als Frank Vanderlinden (toen Humo-journalist), dagwinnaar Stijn Meuris en Bart ‘Koubaa’ Van Den Bossche die de vorige rockrally won. Deze dag in de AB draag ik als een wondermooi geschenk met me mee. Heldendag. Net als die dag dat Luc voor mijn deur stond in de Herritakkerlaan in Sleidinge. “Hey, hoe is het?” Voor mijn schoolwerk zou ik de nieuwe BV Luc De Vos interviewen om mijn leraars te imponeren. Wisten zij veel wat Gorky was. Dat zou vlug veranderen… Die hete namiddag, 30 graden, zijn we nog naar de Bevende Hazelaar in Waarschoot gefietst. Hij op de bruine fiets van mijn zus. “Is dat hier nog ver?” Voor het boek Cirque Constance over de Meetjeslandse rock ‘n’ rollboys & -girls wou ik hem eigenlijk opnieuw aan De Bevende Hazelaar krijgen, samen met Jasper Steverlinck en Peter Van De Veire met wie ik ook nog een gezamenlijk verleden deel. Het is er niet van gekomen. Ik interviewde hem dan thuis in Gent. Alweer een herinnering om te koesteren. Heerlijk gesprek. En zo zal ik mijn hele leven elke ontmoeting met mijn held koesteren. Ik ben Bartje niet, ik weet dat ook wel. Toeval is toeval en blijft toeval. Maar ik heb vandaag al veel door het raam staan kijken naar dat mistig Vlaanderen. Naar dat stukje ‘plat pays’ dat opnieuw een Brel verliest. Slaap zacht, grote held. Niet alleen Elvis blijft bestaan. Dat is zo. Vanaf nu.

Bert