Home » 2008-2014 » Bard’s Blik op de Roadshow: Polder Moore

Opschepper, denk je dan. En terecht. Als je iemand hoort mijmeren over hoe hij ooit nog Jasper Steverlinck, Roos Van Acker en Sofie Buyck in zijn voorprogramma had. Of zelfs Luc De Vos op mondharmoncia die samen met Goes van Goes & De Gasten met het legendarische Invoice op een Evergems festival moest spelen net voor Cats in the Attic of all bands, de band waar ik mocht zingen en voor de rest braaf mijn muil houden. Voor alles is een reden en zoek niet te ver. I love steekpenningen. Vandaar dat ik eigenlijk nooit achter The Uglies van Peter Van De Veire mocht spelen. Die kerel zwaaide toen al met grote dollarbiljetten, daar kon ik niet tegen op. Veire, dat is een andere liga. En, hoera, er is nieuw talent opgestaan en ik zie ze ver komen. Ook Polder Moore uit Assenede gaat ongetwijfeld de wereld veroveren. En dat meen ik echt. Maar ook zij speelden in ‘mijn’ voorprogramma. Namelijk in de Napoleon in Zelzate. Het tofste Rock ‘n’ rollcafé dat ik ken, nota bene. Mooie herinnering aan het ter ziele gegane The Jules, waarvoor ik nog steeds dagelijks een traantje wegpink.

Polder Moore dus.


Het verleggen van muzikale grenzen. Aanstekelijke beats en een wonderbaarlijk interessante gitarist. Verhalen zonder zang, maar wel met tekst. Het Trashbeatz van de polders, het Pump Up The Jam van de Belgisch-Nederlandse grens. Grensgevallen, beide kerels. Dat wel. Maar met de juiste fans. Mijn favoriete DJ en duivel-doet-al Pablo Smet. Als die achter je gaat staan, dan wil dat wat zeggen. Ik (en heel Cirque Constance) kan er van mee spreken. Miljaar, die roadshows zijn interessant. Ik kan er helaas nu vrijdag in Den Dino in Lovendegem niet bij zijn, wegens familiale prioriteiten. Nochtans ook crimineel leuke jeugdherinneringen daar. Ooit met de duim van Dino naar De Ploeg in Waarschoot en zo naar het thuisfront Sleidinge gezwalpt. Legendarische dronkemansavond was dat. Bij elke vriendenreünie komt het nog eens ter sprake wat we toen allemaal niet hebben uitgespookt, die nacht. Daar draait het toch om, hé, jongens en meisjes? Have fun! Zoals bij Polder Moore. Ik krijg het warm. Warm aan het hartje als ik denk aan vorige vrijdag in de Oemtata in Ertvelde. Zo veel volk op de roadshow. Cirque Constance leeft. Dankzij jullie. Bedankt!

P.S.: KVZ, ik wacht nog op mijn Sparta Piewsken in de Oemtata. Ik sta daar nu al een week te schilderen.

Bert