Home » 2008-2014 » Bard’s Blik op de Roadshow: Summerbummerdowner-drone

Het stof in mijn hoofd is gaan liggen. Ik moet nu vooral mijn exceltabelletje goed bijhouden en zoveel mogelijk van die vermaledijde boeken verkopen. 15 euro het stuk hé mensen. Ik ben en blijf, de woorden van Willem indachtig, een commerciële hoer. Ik zei het vrijdagavond al goedmoedig en losjes uit de pols tegen mijn persoonlijke rockhelden Bart Koubaa en Luc De Vos: “Morgen is het koers, en dan is iedereen mij vergeten.” En het was koers. Maar ik had geluk. De dag erna was de koers afgelast. Door het stof dat was gaan liggen. Witte natte stof die ’t Zoete Waasland bedekt met een fijn laagje nostalgie en rock ‘n’ roll.

Waasland. Jawel toch? Daar komt Summerbummerdownerdrone toch vandaan, nietwaar? Ik mocht schrijven wat ik wou. Zo had mijn N9-held Bert Cambier mij gezworen. Nu ken ik SummerbummerdownerFOLK wel. Dat zijn die mooie getormenteerde liedjes met de waarachtige ziel van Piet Notteboom. En ik ken ook, of… althans ik weet van het bestaan van het theateruitstapje van deze artiesten. Maar SummerbummerdownerDRONE? Neen, die ken ik niet. Dus zijn ze van ’t Zoete Waasland. Van ‘Elders’ dus. Daar is helemaal niets op tegen, hé mensen. Begrijp me niet verkeerd. Die gasten van Ostrogoth zijn ook van Oostakker en Sint-Amandsberg. Maar toch MOESTEN ze in het boek. There is a world out there, somewhere out of het Meetjesland. Ik heb daar helemaal geen probleem mee. Maar om al eens te testen, hebben we een drone gestuurd over het net wit gesneeuwde en nu al weer groene Waasland. Als eerste stap richting Antwerpen, dEUS en Chokri Mahassine, de purperen paus van de Vlaamse festivals. Of is Schueremans dat? Wat er ook van zij. De drone is als Summerbummerdownerdrone teruggekeerd. Ze spelen vrijdag 1 maart in ’t Straatje Zonder Einde op de Roadshow.

En ik mag me bij de Lord Almighty niet afvragen wat daar zal uit voortvloeien. Een muur gitaren en electronica à la Nine Inch Nails? Melodieuze gezangen à la Crosby, Stills, Nash & Young? Of een draak van een reeks Vlaamse –goed geprobeerd, dit is bijna kleinkunst – liederen van Helmut Lotti? Ik verwacht vuurwerk, mysterie, een zoals vanouds eigenzinnige Notteboom en –ik weet het, ik ben conservatief- een frisse gitaarsound die rinkelt als de noten die vrijdag werden geproduceerd door als daar zijn Elia De Mey, Jurgen De Blonde en Willem Depraet. Want doe me dood, breek me af, vind me een loser, sla op mijn gat, schud met je hoofd vol pellekes, ik ben toch zo zot van gitaren. De gitaar is het mooiste liefdespenseel op aarde.

Sparta Piewsken, KVZ?

PS Ik zit niet in de jury maar Summerbummerdownerdrone die mogen van mij ALLES zolang ze steekpenningen geven.

Bert