Home » 2008-2014 » Bard’s Meetjeslandse Muziekcolumn‏

Voor een muzikant is politiek iets als kakken in de piscine. Dat doet ge niet. Kwezel Bono met zijn eega die aan een vliegtuig poseert met dure handtasjes. Komaan zeg. Daarom Bard, shut the fuck up als het over politiek gaat. Bij deze. Mij zult ge nooit op een lijst vinden. En zelden betrappen op een politieke uitspraak. Al heeft een columnist wel recht op een mening. Ook al is ze krom. Hoe krommer hoe liever eigenlijk. Zal ik dan even mijn bekende loftrompet boven halen? Ik herinner me de dagen dat Batmobile naar De Media in Eeklo kwam. De Media, of de N9 zeg maar. De Nederlandse psychobillyformatie herschiep Eeklo tot een no go zone de namiddag voor het optreden. Ik spreek van meer dan twintig jaar geleden. In het straatbeeld verschenen een soort carnavalsjurken met roze vetkuiven, groene allstars en purperen, blinkende outfits. Tot uit het noorden van Duitsland kwamen de extreemst uitziende gekken die (en dat weten we nu na veel wetenschappelijk onderzoek) eigenlijk heel brave jongens waren die thuis aan hun Volkswagen Kever prutsten of aan de froufrou(s) van hun fifties aandoende vrouwkens. Niettemin, Eeklo stond in rep en roer. Zelfs Radio 2 Oost-Vlaanderen stuurde een correspondent. Komt dat zien. Komt dat zien. Dader? Ene Jan De Boever. Batmobile had een braaf provinciestadje wakker geschud. En het was niet de eerste keer. Het zou ook niet de laatste keer zijn dat in De Media geschiedenis werd geschreven. Kent iemand Fatal Flowers nog? Ook een Nederlandse band en niet toevallig aan de basis van het latere Urban Dance Squad. Fatal Flowers gold een beetje als het Nederlandse alternatief voor Green on Red, de eerste R.E.M.-platen, The Dream Syndicate, Hüsker Dü, de vroege Pixies. In België bestond het genre nog niet tot ene JP Van uit Halle met zijn 60’s Boom Records de signalen uit het noorden opving en aan de slag ging met bands als The Spanks, Betty Goes Green en The Pink Flowers (met Bruno Deneckere by the way). De Media was hen allen voor. Ik herinner me ook nog de ‘switch’ van De Media naar wereldmuziek. Sfinks was nog een marginaal begrip. Ook De Media zat meteen op de trein. Een vynilverzameling om u tegen te zeggen. Over de N9 valt veel te vertellen. Vaak was het moeilijk voor lokaal talent om er aan de bak te komen. Het bleef altijd een soort onbereikbare tent voor groepen uit de streek. Maar ze zetten in de Villa en in de Fabriek nog altijd de bakens uit. En als N9 roept, knikken de knieën van de lokale muzikanten. Ja mijnheer, nee mijnheer. Nu weer, met die jonge equipe. Werken aan de basis. Werken aan culturele kwaliteit. Dat verdient een bloemetje. Een duwtje in de rug. En ja, waarom niet, een bakje subsidies op tijd en stond. 4N9? Van harte welkom, allen. Thnx J. voor een goed idee.

 

Unknown