Home » 2008-2014 » Bard’s Meetjeslandse Muziekcolumn‏

Beïnvloeding. Ik doe er niet aan. Het zal nog dat stukske journalist in me zijn. Maar ik sta nogal op mijn persoonlijke vrijheid. Begrenzing en kinderachtigheid maken me opstandig. Zoals mijn verre buurvrouw en haar blijkbaar boze zoon. Plots krijgen mijn kinderen het verbod om langs ‘hun’ landbouwpaadje veilig naar school te fietsen. Blijkbaar hebben we gras platgereden. En anders? De riek? Het loodjesgeweer? Wie steekt hier iets mee in zijn zakken? Waar zit de winst? Wie is er nu blij? Wie heeft nu ‘gewonnen’? Ik zie het overal. Grenzen. Mensen kunnen niets meer van elkaar verdragen. Overal geldkwesties, burenruzies, stoerdoenerij, erfenisoorlogen. Mijn reactie? Ja, mevrouw, natuurlijk mijnheer, sorry madam, buig, buig, buig… Natuurlijk fietsen de kindjes nu wel eventjes 400 meter rond. Elke dag, twee keer. Wij zijn nu éénmaal lieve en vriendelijke mensen. Liever vriendelijk en buigzaam blijven dan ook boos worden (want dat willen ze net?). Maar binnenin brandt het.

Vreest niet! Voor mij is er hoop. Er is tot nu toe één omgeving waar ik mij daar nu eens allemaal niets hoef van aan te trekken zie: rock ‘n’ roll. Mijn speeltuin. Klikt het niet? Dan botst het. Dus doe ik niet aan beïnvloeding. Ook niet wanneer ik plots in mijn mailbox een dringend berichtje krijg om The Strypes, vier jonge gasten (16) uit Ierland, te gaan promoten. Fuck off, dacht ik meteen. De mens die mij het vraagt is een brave mens. En, zoals mijn mémé altijd zei, ‘brave’ is geen ‘gave’. Maar als die brave mens nu eigenlijk denkt mij op een landbouwpaadje richting ongekende spacecake op YouTube te sturen, dan zeg ik: “Hier ziet u mijn minst mooie vinger. De middelste.” Echter, het moet gezegd. The Strypes zijn fantastisch. En waar zit ‘onze’ Jerusalem Syndrome, verdorie? Alle macht aan de jeugd. Aan die rockende en ronkende talenten in onze regio: Mocking Jay, Muffler Men, Baia Koba of de nieuwe van Powerstroke. Of ga zo maar even door. Het Meetjeslands Muziekplatform, Cirque Constance. Dààr wil ik het wel even over hebben. En The Strypes. Maar, ik herhaal kort en krachtig, zonder externe beïnvloeding. Allez, ik overleef het wel. November lacht me reeds toe. Live optredens van Arctic Monkeys én Queens of the Stone Age. Here we come, Alex Turner.

 

Unknown