Home » Column » Bard’s Meetjeslandse muziekcolumn‏

Bard’s Meetjeslandse muziekcolumn‏

Ook columnisten kunnen verdacht stil zijn. En uit hun lood geslagen. We weten allemaal wat er eind november is gebeurd. We hebben de rock ‘n’ roll in Vlaanderen een klein beetje veel ten grave gedragen op de tonen van Billy Bragg. Blake’s Jerusalem. Verdomme toch. Als ik er aan denk, krijg ik nog steeds kippenvel. Eerlijke rock ‘n’ roll verdient gewoon een staatsbegrafenis. En dat was het. Ik had me voorgenomen om het even niet meer over Luc te hebben. Zijn naam ligt echter nog steeds  dagelijks op de tong. Bij mij niet alleen trouwens. www.gorki.be is voor mij ondertussen een regelrechte verslaving geworden. Zijn concert in de Capitole en vele tientallen teksten van de auteur kan je er lezen op zoek naar antwoorden die er helaas niet zijn. Maar dat hij ons als kunstenaar allen in de harten trof, dat is wel duidelijk. Ondertussen wacht ik de CD-voorstelling ‘Klof in den trok’ af van mijn Meetjeslandse helden Evil Pony’s featuring Jurgen De Wever op triangel. En mocht ik er al getuige van zijn dat arbeid inderdaad adelt. Marcel Van Thilt was op bezoek in de N9, net als Pere Ubu die ik evenwel miste.  Ook Van Thilt kon niet om Wippelgem heen. Net zoals hij de harten beroerde bij de terugblik op gruwelijke beelden in Irak , Syrië, Parijs, Verviers… Welke profeet wil zoiets? In Gods naam. Alleen de absurdorock van Arbeid Adelt kon me wat inzicht geven in die verwarrende weken die ik nu achter de rug heb. Op 6 december zag ik na de begrafenis ’s avonds ook het laatste concert van Rudy Whiteshark met Ostrogoth. Uitgerekend in Wippelgem. Om maar te zeggen. Met wie ik graag zie, heb ik een afspraak gemaakt voor 2015. Nu even niet. Het is geen jaar om te gaan. Wat dat betreft wil mijn zieletje even rusten gaan.  De krassen op mijn ziel staan er nu. Ze moeten even genezen. En als ik dan op TV zie hoe onrespectvol er vaak met mensenlevens wordt omgegaan, keert mijn maag om. Vergeef hen, Heer, want zij weten niet hoe dwaas ze zijn. Oorlogsmisdadigers! Net die gevoelens zetten me weer aan het werk. Daarom neem ik de pen ter hand en zal ik als échte strijder met pen en papier (bij mij: laptop en eelt op de vingers) in alle vurigheid de rock ‘n’ roll uitdragen. Neen, dames en heren, rock ‘n’ roll is niet dood. Neil Young zingt het juist. En neen, Luc, punk is ook niet dood. Al scheelt het niet veel. Maar vrijdag, nu vrijdag, wordt alles beter. Dan verlichten de Pony’s mijn hart en denk ik aan al dat mooie talent hier in onze regio: Byron Bay die dikke contracten tekent, een rockrally in Knesselare, Powerstroke op de baan met modafoka Ice T godbetert, Ed & The Gators! Goes op stubru! Al di Miseria en de dag van de liefde! Charme met een afscheidsconcert helaas! En geruchten over nieuw Lize Accoe-materiaal! En wat gezegd van Togtont of van Karen Willems en The Fur? Ik was er niet bij maar ik zou vlieg willen geweest zijn om te zien hoe Cirque Constance weer leeft in de catacomben van het 16de eeuwse stadhuis van Kaprijke en na tien jaar festival de draad opneemt als guerilla-organisatie voor het lokale talent. De enige échte strijders! Salaam! De wereld is van iedereen! Thé leeft nog Godverdomme! Weer wakker inderdaad. Ay ay captain. En het doet deugd.

Bard