Home » Column » Bard’s Meetjeslandse Muziekcolumn‏

Bard’s Meetjeslandse Muziekcolumn‏

Kijk, gij prachtig Constanceken, daar blijf ik nu allemaal voor wakker. This Can Hurt met ‘Colder’. Vertel me niets en je maakt me wijs dat dit een Schotse band is, of een Canadese, ja zelfs een Ierse oh jij Shane McGowan en Sinead O’Connor daar aan het sterrenfirmament in de hemel. Ik krijg koude rillingen over mijn rug. En voel me warm diep van binnen.

Net als bij een facebook-contact met mijn held, een zekere Stijn van ‘Een heel klein beetje oorlog’. Ja, het gebeurt in de beste families, maar ik zou het toch liever hebben over Jean-Pol De Brabander en Peter De Zutter die samen op een podium zijn geklommen en zowat met hun tweetjes de muzikale bruggen van Waarschoot, Meetjesland, USA richting buitenwereld hebben gebracht. JP, toch het genie achter Delavega niet? En Zutterken. Dromen we niet allemaal, wij rock ‘n’ rollboys timmerend aan de weg, dat er een heel klein beetje, een ietsiepietsie of net een flinke dosis Deezee in ons lijf schuilt om te voorschijn te laten komen op die schaarse momenten dat het er op een podium even echt toe doet.

Jaja, het Meetjesland. De 25-jarigeFien Van den Fonteyne is zo’n diamantje die je in je buurt niet vermoedt. Afkomstig uit Aalter, met zijn overdreven uit de kluiten gewassen Kremlin, daar diep verscholen en oninteressant staand te wezen in die brousse tussen ronde punten en grijze luidruchtige steenwegen en autostrades, om zich dan meer richting Oosteeklo bij de echte rock ‘n’ rollmensen van vlees en bloed te gaan begeven. Daar waar parels voor de zwijnen groeien. Die prachtige Fien die godjandorie viool speelt op de Koningin Elisabethwedstrijd! De Humo’s Rock Rally voor échte virtuozen.

Oh ja, mijn God, ik draag ze in mijn hart, al die waanzinnig mooie mensen die met hun muziektalent dingen creëren die je nooit kunt vastgrijpen, maar die er wel toe doen. Mooie definitie voor muziek, mijn waarde Bert Cambier? Ik vind het schoon man, hoe jij mij Fiens naam influistert, Klara- en Cobracultuurbarbaar die ik ben. Wat ben ik jaloers op jou, jongen. Elke dag omringd door muziek. Van je hobby je beroep gemaakt. De ene dag duik je op in een door jongeren gedomineerde muziekmaatschappij in Lovendegem, de andere keer sta je aan de kassa van concerten van De Mens en nog een andere keer heb je een kap over je hoofd en sta je heel donker te Summerbummeren als nooit tevoren. Of nog, ben je de bassist die helden als Tim Bekaert naar euforische podiummomenten duwt.

This can hurt. Noteer het maar.  Net zoals de ‘Onteigend’-data van Cirque Constance, zo mooi in elkaar gestoken door Hidde Haelman. En ook daar weer op de achtergrond Bert die overal is. Schoon, modderfokkers! Jullie zijn veel te goed. En, mijn lief klein Constanceken, ik denk dat ik verslaafd ben aan jou. Al heb ik de laatste weken toch af en toe eens moeten passen. De redding is nabij.

Bard