Home » 2008-2014 » Bard’s Meetjeslandse Muziekcolumn

In de Verenigde Staten spreken we over ‘blues’. In Portugal of Spanje hebben we het eerder over ‘duende’ of ‘alma’. In rockclub 4AD in Diksmuide heet het ‘Gorki’. Voor tweehonderd vijftig Westfluten van middelbare leeftijd testen Luc De Vos en de zijnen de feesttournee 25 jaar Gorki die er een hele zomer lang van De Panne tot Maaseik zit aan te komen. Hou u vast aan de takken van de bomen. Geen Breugelfeest is veilig meer. Ik kreeg Vos niet meer te pakken ‘na de match’ want ik denk dat de Wippelgemse rockgod met een vallingetje zat en vlug Gentwaarts werd gevoerd door zijn trouwe toeverlaat en rots in de branding Noelle. Nachtelijk mailtje dan maar naar de meest onderschatte liedjeszinger van Vlaanderen.

Vos,

Ge waart in vorm vanavond. Blij om ‘De Soldaat’, ‘De Berenjager’ en ‘Wacht niet te lang’ nog eens te horen. Ik was er met drummer Kristof ‘Fred’ Van Driessche met wie ik bij Woesten!? speel (steeds meer opduikende vorm van sluikreclame, nvdr.). Thomas Van Elslander vertelde ons dat je daar nummers speelde die je tien jaar lang niet meer speelde. Voor mij was het alsof het gisteren was. Wat een catalogus, man.

Proficiat.

Bard (Bart Van Damme)

PS: column op Meetjeslands Muziekplatform volgt. Ik stuur je nog een link!


Ik heb Nonkel Vos niets voorgelogen. Ergens zit ik met het idee dat Mia misschien toe is aan een kleine winterslaap. Maar dat is detailkritiek. Immers, wie kan zeggen in België dat een lied zoals ‘Soldaat’, niet meer gespeeld in tien jaar tijd, toch terug in het collectieve geheugen opduikt en spontaan kan meegelipt worden door een bende enthousiaste zatte Westhoekers en enkele die hard Gorkifans als mezelf die kilometers ver reden om God himself aan het werk te zien? Eén zatte Westvlaming kon ik zelfs wijsmaken dat ik helemaal uit Hasselt was gekomen om Vos te zien. En hij geloofde het nog ook. Mijn dialect sprak nochtans boekdelen. Dacht ik. Of was ik de Sleinse dorpsgek?

Wie Fred en ik vorige week wel persoonlijk konden aanspreken was Mauro Pawlowski met zijn Hitsville Drunks op bezoek in N9 villa in Eeklo. Geniaal concert ook. Zalig ons karma op vrijdag. Wat zeg je zoal tegen een ex-Evil Superstar? Dat Fred zijn zoon Mauro had genoemd naar ‘Hem’. En dat zanger-gitaarvirtuoos Pawlowski dan maar samen met alle andere Mauro’s de wereldheerschappij diende over te nemen. Dat soort waanzinnig gesprek. Mij niet gelaten trouwens. Neem maar over, Mauro! Slechter dan de heren Poetin en Janoekovitsj breng je het er volgens mij niet vanaf.

Respectmailkes sturen naar de zanger van Gorki en in de N9 au comptoir blijven napraten met muzikale reus Mauro, nota bene ook nog altijd de gitarist van het popgroepje dEUS wat wellicht internationaal -samen met TC Matic?- het beste is wat we hier in België ooit kenden. Het Walhalla van de rock ‘n’ roll hoeft voor mij niet veelkleuriger te worden. Als ik volgende week Bono of bisschop Tutu op de luchthaven tegen komen, geef ik hen een schop in de kloten. Om me er van te vergewissen ‘of het allemaal wel echt was’, natuurlijk. Ondertussen breng ik de nacht verder door op de tonen van Appie Yilmaz, zichzelf liggen wezend in hartje Zelzate. Het Manchester van het Meetjesland, helemaal in de spirit van wonderpen Kristof Vereecke. Word up, Appie.

Check this one:

Bert