Home » 2008-2014 » Bard’s Meetjeslandse Muziekcolumn

Neen, ik heb niet de ambitie om ergens de huiscolumnist van Gorki te worden. En ik weet ook wel dat al te veel stoef in principe altijd verdacht is. Maar ik kan er niet aan doen, ik wil toch nog eens mijn beroemde jubelvlag bovenhalen. Hoera Gorki. Leve Vos!

Ik heb het Pinksterweekend doorgebracht in het Gentse muzikale walhalla vlakbij de Dampoort, omringd door een heel gezellige stadstuin, drie muzikanten waar ik een flinke boon voor heb, Witse (de boezemvriend van onze gitarist) die ik ook een warm hart toedraag en de familie Van Biesen. Familie, ja. Ik zeg dat bewust want de vier hondjes daar horen echt 1000% tot het gezin, Gorki-bassist Erik Van Biesen loopt er rond als een gelukkig (en met zijn gat in de boter gevallen) mens, drumproducer JP als belangrijke schakel in het technische gebeuren en vrouwken Frieda die als een moeder kloek het hele zootje bestuurt op haar eigenzinnige, gevatte maar o zo grappige wijze. Frieda was ooit gitariste én songwriter bij The Black Widows. Om zo te zeggen een constant tourende band uit mijn Golden Years toen ik nog wekelijks van optreden naar optreden struinde en ’s ochtends bloednuchter opnieuw mijn bedje zocht. Ik heb ze dus wel een paar keer gezien. Knappe vrouwenband. Onversneden. Geen doekjes er rond. Dat viel ook op in die dagen want ook toen was rock ‘n’ roll een mannenbastion.


En dan is er nog de rondwarende geschiedenis van The Paranoiacs, waar Van Biesen toch één van de steunpilaren van was.  Staat in mijn lijstje ‘legendarische Belgische bands’. En Gorki, daar heb ik het al over gehad. Ik loop het risico zo verliefd te worden op Gorki en alles wat Vos en de zijnen doen, dat het dreigt pathetisch te worden. Maar als je het wil weten: mijn held is ook enkele uren komen kijken en dat heeft me een geweldige boost gegeven. Ik hoop dat je dat kunt horen op de volgende Woesten!?-demo in elk geval. Dan is het helemaal geslaagd voor mij.

Voor ons vieren was het vakantie. Lachen, gieren, brullen. Niet dat Erik Van Biesen fan is/was van alles wat we doen. Neen, mijnheer de producer (en dat ‘mijnheer’ meen ik) heeft ons enkele keren deftig op ons plekje teruggezet. Hij is streng en rechtvaardig. Qua leerschool en voetjes op de grond kon het tellen. Het gaf ons de gelegenheid om veel over muziek te praten en te filosoferen. En ik geef het toe: ik was het wel degelijk die bij hoog en laag beweerde dat ‘George Michael toch een fantastisch mooie stem heeft en met Faith een dijk van een album heeft gemaakt.’ Ik neem er geen woord van terug.

Maar als je me binnenkort ergens tussen Belzele en Eeklo in de gracht ziet liggen. Je kent de oorzaak. En de dader? Nu kan het spelletje Cluedo beginnen…

Bert