Home » 2008-2014 » Bard’s Meetjeslandse muziekcolumn

Boko Haram vier pintjes. Als je de mop moet gaan beginnen uitleggen, ben je niet goed bezig. Maar ik zie het zo voor mij. Tim Bekaert komt ergens dood van de dorst zo’n gemeenschapshuis in Nigeria binnen. Hij begrijpt de woede van die mensen wel, kent ook het imbeciele van hun kort-door-de-bochtdenken wel en zet er de situatie helemaal op zijn kop. Alsof het er de fucking Oemtata in Ertvelde betrof. De shitvinger. Geen doek over mijn vrouw maar vrijheid.En Rage Against The Machine? Natuurlijk dadde!

Ik wil maar zeggen dat Badder mij bij het nekvel heeft genomen en de woede heeft uitgelegd die in allen van ons zit, waar ook ter wereld. Bekaert schreeuwt zijn onmacht uit, hij kruipt als een slang over de vloer en vanuit de hel dient bassist Jonathan Matthys hem van antwoord. En wij? Wij surfen mee als een soort Hawaiian Astro Boys met de keistrakke band op de baren. Of zijn het blaren?

Zo diep gaat ook Heidrun. Andy heeft ongetwijfeld iets met lucifers. En ik denk dan altijd: ‘Motherfuckers, metal is toch een soort nutteloos theater?’ Maar is nutteloos gelijk aan ‘niet noodzakelijk’. Ik dacht het niet. Daarom weet ik altijd na vijf seconden metal of het klopt of niet. Er is geen eerlijker muziekgenre. Het is mijn genre niet. Maar ik heb dan ook niets met eerlijkheid. Flauw mopje.

‘Wat maakt dan het verschil, mijnheer Bard met uw franke toot?’ Ik zal het u zeggen. En ik heb het aan Tim Bekaert, Willem Depraet en Jonathan Matthys vannacht ook gezegd. Brotherhood boys. Ik hoor het direct als er op het podium connectie ontstaat. De klik. De strakte. Het ECHT zijn. Zoiets toont zich meteen bij nutteloos theater. En op dat moment groeit de factor ‘noodzakelijkheid’.

Ik weet niet of je er ook maar één sikkepit van snapt. Maar ook dat, lieve mensen, is Cirque Constance zoals het zou moeten zijn. Je hoeft niet alles te snappen. Dat doen wij wel voor jullie. Want dan voelen we ons als Uptempo Blues Machines op speed. En dat vind ik lekker. Geen vier pintjes Boko? Je weet Godverdomme niet wat je mist. En ik heb het hier over één en dezelfde God. Want er is maar Eén.

foto (c) Filip Bruneel

Bert