Home » 2008-2014 » Bard’s Meetjeslandse Muziekcolumn

Enfin. Het zit er weer op. Zelden zo nuchter thuisgekomen van Cirque Constance. Dat had namelijk een reden. Ik heb minder alcoholbevattende dranken tot mij genomen. Al was ik wel een beetje stoned van de cannabisdampen om me heen. Grapje, mijnheer de agent, geen drugs ontwaard in deze editie 2011. Hand op het hart. La reine des classiques zit er weer op. Straks naar de Gîrnaertfeesten en ik had ook nog de leuke boodschap voor de liefde van mijn leven dat ik vanavond moet meedoen aan de quiz van Volpenswege kermis. Zwaar weekendje. Wat onthou ik? Bruno, uiteraard, maar daar heb ik het al eventjes over gehad. Ik onthou ook ontzettend veel Seattle Sound in de vooravond, met Island On als echte uitschieter. Trouwens, Kurt Cobain is herrezen. De zanger van Stunned Ziggy liet me even in de waan dat Kurt echt nog leeft. Tof. Ik onthou ook zeker het betere werk als The Jack London Show, Yuko, Viper Rosa en Summerbummerdownerfolk, maar daar heb ik het later nog eens over want daar wil ik nog een hele column over kwijt. The Jack London Show dan maar. Noteer die naam, want binnenkort betààl je gewoon om die mannen aan het werk te zien. Ik zei het direct tegen Koen Van Hoecke: “Ik hoor invloeden van de punkscene eind de jaren zeventig, begin de jaren tachtig.” Prompt gooiden ze  Captain Beefheart in de ring. I love it, wanneer mijn analyses kloppen als een bus. De nacht bracht dan weer ontzettend veel rockabilly, psychobilly, billybilly, willywilly, whatever. Eddie Cochran meets The Cramps. Absolute uitschieter wat dat betreft was voor mij zeker The Hook. De’cool’ waarmee deze jonge gasten de fifties terugbrachten naar de 21ste eeuw, was opmerkelijk. Zoals Jurgen De Wever het altijd zo heerlijk stelt: “Ik kom ne keer proeven.” Wel, beste organisatoren, ik heb geproefd en het was godverdomme heel lekker. Maar nu moet ik weg, want de Gîrnaertstoet wacht niet. Ciaokes.

Unknown