Home » 2008-2014 » Bard’s Meetjeslandse Muziekcolumn

Ladies & Gentlemen, ik heb vannacht een belangrijke beslissing genomen. Mijn beroep is rock’n rollartiest. Toerisme Meetjesland is mijn hobby. Door een toevallige speling van het lot verdien ik voorlopig meer met mijn hobby dan met mijn beroep. Alleen, het grote verschil is dat ik bij deelname aan Eiland Robinson meer ‘au sérieux’ zal genomen worden als rock’n rollartiest. Ik heb het dus niet in mijn bol gekregen, ik zwaai niet met mijn quasi onbestaande talenten, ik ga niet beweren dat ik de nieuwe Ludo Mariman of -godbetert- Salvatore Adamo ben. Maar ik voel me gewoon beter onder het label ‘rock’n roll artiest’, vrijer ook en sterker, that’s all. Mag ik even? En laat de muze nu maar komen.

In Ertvelde is ze alvast geland. Al jaren eigenlijk, en dan nog op het prachtige pastorijterrein van Kluizen. Kent iemand Nico Kochuyt? Nicodeamon & The Misunderstood Vikings misschien? Ik heb de naam zien staan in de lijst Meetjeslandse bands die zich op deze site gewaagd hebben. Uit Kluizen? Ik wist direct dat Nico Kochuyt hier achter zat. Nico Fuck, zoals ik hem ken, heeft ooit een tweetal jaar in Sleidinge gewoond. Ik vond het een rare knul, moet ik zeggen. Helemaal zwart, aftandse brommer, bijna duivelse ogen. In die tijd was ‘new wave’ OK maar je moest nu ook niet overdrijven. Nico liep met zijn hoofd omhoog in de lucht  en bewoog bijna als een extra-terrestrial, maar dan één met een gouden hart en een jonge ziel die al veel te verduren kreeg. Een rare knul dus. Zo dacht ik erover, tot ik hem effectief leerde kennen. En hij mij de wereld van Nick Cave leerde kennen en The Residents. Nu was ik, 17 jaar, toen wel al behoorlijk op de hoogte over de wereld van popmuziek. REM, The Replacements, The Del Fuegos, Green On Red, The Pixies. Zelfs Cocteau Twins waren ‘common knowledge’ voor mij. Ik was behoorlijk trots op mijn kennis van de ‘Underground’. Het was ook de tijd dat Bono en U2 in Berlijn nog met interessante zaken bezig waren. Maar Nick Cave, Einstürzende Neubauten, The Residents en Laïbach? Nooit van gehoord. En dat zat allemaal heel nonchalant in de platenkast van Nico. Later heeft hij daar Mahler bovenop gegooid en vond hij Nick Cave ‘toch een beetje een oude zeur aan het worden’. Dat zei hij dan met die helse glimlach van hem op één van onze weinige ontmoetingen na die mooie wonderjaren toen ik Cave leerde kennen. De ‘meester’ gaf de ‘leerling’ te kennen ‘dat het toch allemaal zo belangrijk niet is’. Wel Godverdomme, Nico, het is wel belangrijk. Daarom speel jij nu bij Nicodeamon & The Misunderstood Vikings. Daarom moet je heel dringend eens wat van jullie muziek op het Internet gooien want ik wil het gewoon HOREN. En daarom maak je ook die prachtige artistieke grafstenen. Je doolt gewoon tussen de levenden en de doden. En als het op muziek staat, dan moet het klinken zoals Cave of zoals Laïbach.

En daarom ben ik sinds deze nacht rock’n rollartiest, van beroep! Omdat ik dool tussen de gedachten van de boeiende mensen die ik nu en vroeger heb ontmoet. En wat heeft dat nu allemaal met Ertvelde te maken? Surf maar eens rond op het muziekplatform: The Hook, Humanoïd Fossil, The Misunderstood Vikings. De muze loopt daar rond, en Kochuyt ook met een oog op zijn hoofd (cfr. The Residents) zoals hij destijds naar de 100 dagen is gegaan. Dat laatste weet ik van mijn vrouw Leen die met hem op Sint-Lukas heeft gezeten. Rare knul, vindt ze. Echt niet. Een artiest. Een rock’n rollartiest.

Unknown