Home » 2008-2014 » Bard’s Meetjeslandse Muziekcolumn

The Sloofs zijn wel zot. Ze beweren het tegendeel, maar zonder enige hulp van drugs ben ik nu al 25 minuten lang aan het flippen na het zien van hun laatste clip. Moordend gewoon. Kan iemand de maatschappij tegen deze jongens beschermen? Fuck man. Ik ben er niet goed van.

Rare week ook voor mij. Er is van alles gebeurd. Ik ben keihard met de realiteit geconfronteerd dat zelfs rock’n roll, in mijn geval een hobby, soms onnoemelijk hard is. Zeker als je brandt van ambitie. Ik voel me een beetje een klootzak eigenlijk, echt waar, maar daarover misschien later meer. Ik voel ook momenteel dat ik nu muzikaal verder kan springen. Bevrijd bijna. Welk gevoel is belangrijker? Ik weet het echt niet. De pijn overheerst. En, neen, ik ben niet zot maat. Gelukkig smeren The Sloofs honing op mijn wonde.

‘Het boek’ loopt als een trein. Iedereen is enorm enthousiast. Met Dominiek Claeys, Tim Bottelberghe, Koen Van Hoecke, Micheline De Kreijger, Jos Notteboom en Laurens Wille vormen we een superteam. ‘Het boek’ is nog niet te koop, maar ik ben er nu al gigantisch fier op. Nog een jaartje wachten en dan gooien we het op de markt. Vanavond zie ik Zaman van Ze Noiz. Eén van mijn persoonlijke jeugdhelden. Ik ben benieuwd.

En dan is er de Roadshow die voor de deur staat. Da’s de Rock Rally van de tweede kans. Het paradijs van de amateuristische rocker, al zeg ik dat met heel veel liefde én respect. De wedstrijd die geen wedstrijd is, maar waar de groepen langzaam kunnen groeien tot talent. Dat is het ware pad naar ‘de rock ’n rolldroom’: geloof in jezelf, veel repeteren, veel spelen op kleine podia rondom de kerktoren, creatief zijn, niet bang zijn van het podium en genieten van elke kleine stap. En vooruit gaan als het vooruit moet. Da’s The Sloofs eigenlijk. Da’s ook het verhaal van Alkerdeel en Inwolves om eens twee uitersten te noemen. Brandende ambitie, passie voor het eigen verhaal. En daar is een beetje klootzak voor nodig, helaas. Maar ook een groot hart, maak ik mezelf wijs. Mag ik ook The Tragedy We Live In uit Oedelem verwelkomen op het platform. Schrikwekkende soundscapes maar boeiend. Ik hoor de energie van The Black Box Revelation. Of is dat een beetje ‘Too Obvious’? En ik zie dat ook de Magic Cyclops op het platform zijn gearriveerd? Wij, van Cirque Constance, volgen Thomas Betsens al een tijdje. Want een talent, zeg. Schitterende songs, bevreemdende stemmen en soundscapes. Wat geeft de éénogige toekomst voor Magic Cyclops? Ik ben benieuwd.

 

Unknown