Home » 2008-2014 » Bard’s Meetjeslandse Muziekcolumn

Allez, ik heb Cirque Constance Festival in mijn koppeke verwerkt. Denk ik. We zijn een week later. Ik heb het Pukkelpopbandje rond mijn pols afgesneden en aan dochterlief gegeven. Mijn festivalseizoen zit er op. Gisteren geëindigd met flarden Ringelblum en Jerusalem Syndrome. In het nieuwe Eeklose jeugdcentrum Kubiek. Machtig gebouw. De mini-Vooruit van Eeklo, zeg maar. Een gouden toekomst, veel jonge gasten en uiteraard veel politici op de dag van de opening. Hoe zou dat nu komen? Deadline 14/10? Er waren er zelfs bij op wiens tenen ik nog nooit trapte.  Bij deze. Ik kijk tevreden terug. Jack White en Pearl Jam op Werchter. Grandaddy, Goose en,  jawel, The Stone Roses op Pukkelpop. Ik ga je niet vervelen met de Gentse Feesten en Westvoorde Kermis in Sleidinge. Maar, zoals elke editie van de Olympische Spelen, de beste editie ooit van Cirque Constance Festival. Dat mag ik toch wel stellen? Ik wist niet dat The Sloofs zo goed waren, om maar iets te zeggen. Maar ik heb ook genoten van The Mudcookies. Uit welke goot in Gent komen die gekropen, zeg? Elvis leeft. Ik heb het altijd geweten. Luc De Vos heeft gelijk. Rockabilly pur sang. De fifties zijn terug. Moo Juice bijvoorbeeld. Knappe set. En wat dan van het hilarische Poëzie voor het Volk? Of de bom die Lula Sweet heeft achtergelaten om twee uur ’s nachts. En Karen Willems natuurlijk. Allez, te veel om op te noemen. Het was een Cirque Constance om in te kaderen. Lichtjes beneveld, moe maar blij als een kind ben ik met de fiets huiswaarts gereden. Over de expresweg, op een plek waar het (is me achteraf gezegd) eigenlijk niet mag. Nu goed, ik ben er over geraakt. Het waren nogal lastige kilometers tussen mijn huisje en het festivalterrein. Maar het is weer de moeite waard geweest. ’t Is weer voorbij, die mooie zomer. Zong ooit een Hollander die te veel wiet gesmoord had.

Unknown