Home » Column » Lexxe, Màtyàs & Charcoal City

Lexxe, Màtyàs & Charcoal City

Het mag me niet aanzetten tot thuisblijven. En ik zal dat ook niet doen. Maar wij, van het Meetjesland, hebben geluk. Dankzij Lexxes Local Heroes maken wij mee via youtube wat lokaal talent allemaal op het podium en via low budget videoclips aan de wereld kond maakt. Lexxes Local Heroes. Daar schuilt een schrijver van de jaren ’70 achter. Een roadie van Ze Noiz. Een kunstenaar. Een verteller. Een held. Een man die dankzij chemische producten zelfs een wereld kent, waar wij watjes wel al eens van gehoord hebben maar wat wij ondertussen vervangen hebben door yoghurt en fitness. In mijn geval sporadisch al eens afgewisseld met een glaasje Augustijnbier uit Ertvelde. Maar toch. Na Rolling Stones, Led Zeppelin en Sex Pistols met pakweg Live Aid, U2 en Madonna in de muziekwereld ingeschoten worden, of nog slechter met Oscar Tafelkleed als groot voorbeeld in uw jeugdige zog. Het heeft voor een wereld van bescherming en pamperdoekerij gezorgd bij ons allen. Wij de jeugd, ik al van 46 ondertussen. Neen, neen, dan noem ik Lexxe uit Eeklo een echte held. Eéntje uit de films. Eéntje uit mijn hart. En laat het nu net hem zijn die, met zijn Woodstock-ervaring, zijn youtube-kanaal ‘Local Heroes’ genoemd heeft. Hij is er zelf één! Ondertussen galmt Cohen door mijn boxen gezongen door ene Màtyàs Blanckaert en Céline Ryckaert op het Klein Podium van Eddy Patjelli’s Bakkerei. Dance me to the end of love. Godmiljaarde. Vergeef me het vloeken. Voor mij nog een potje yoghurt. Màtyàs, true hero indeed. Maar toen ik begon te schrijven, luisterde ik op hetzelfde kanaal naar Charcoal City in de Metro. Dat ik daar niet bij was verdorie! En ook niet bij Màtyàs. Voor dat laatste kan ik vergeving krijgen bij de Almachtige want die avond was ik ziek. Hoesten tot mijn longen er uit vlogen. Dat van de Metro, daar heb ik geen excuus voor. Verdomme toch. Want Peter De Zutter en zijn partners in crime Timo en Anthony, ook zij zijn true ‘Local Heroes’. Dat heeft de Lexxe alweer goed begrepen. Maar zelfs over dat Local wil ik in dat geval wel discussiëren. Want hoever gaat het, dames en heren, als een Amerikaanse ‘independent’, een internetjournalist met meningen over van alles en nog wat en dus ook over Belgische obscure industrial bands uit hartje Meetjesland in het bossige gebied ten noorden van Waarschoot, ook wel het ‘Eikenlo’ genaamd, als zo’n man (waar zat ik?) schrijft dat hij die industriële kracht met de onderliggende politieke boodschap én subtiel gebracht, enorm weet te appreciëren. Wie ben ik als kleine columnist uit de Oostveldstraat tussen Eeklo en Lembeke om zo’n man tegen te spreken. Natuurlijk heb je gelijk, motherfucker uit de Verenigde Staten van Amerika! Ik zou het niet beter kunnen verwoorden! Ik mag dan al nog altijd een Springsteenplaat in Peter De Zutter zien woelen. Hij zelf wil rocken en dat stevige kader als streep onder zijn verhaal. Onder zijn woede. Of is het passie? Of allebei? Natuurlijk jongen. Doen! En wie weet, als we oud maar nooit versleten zijn, Peter, dan maken we ze samen. Onze Springsteenplaat, ok?

Alleszins deze tips: Lexxes Local Heroes op Youtube én Facebook + www.charcoalcity.com. Checken, lieverdjes!

Het gebeurt dus nog altijd. Hier bij ons. In de poldergrond. Gisteren nog nostalgisch bij de foto’s van Katrientje van de Tierlantijn in Evergem-Belzele met zijn kozijn Johan Beun in de hoofdrol. Vandaag blik vooruit op de toekomst: Peter De Zutter en Màtyàas Blanckaert. En JP De Brabander… maar daarover binnenkort meer, kijkbuiskindertjes.

 

Bard