Home » Column » Mannen die vallen en zich aan Biezen vastklampen

Mannen die vallen en zich aan Biezen vastklampen

Terwijl uw onderdaan B.A.R.D. dit schrijft, blijft hij zich onderdompelen in de donkere klanken van Falling Man. Geniale underground uit Gent met Sam Louwyck als frontman die we kennen van Anyway The Wind Blows, 1 x Slimste Mens én 2 x Eigen Kweek. Een zanger om bang van te zijn, om ontzag voor te hebben. The Birthday Party is Australië al lang ontgroeid. Hun legendarische frontman is meer naar Cohen toegegroeid in 30 jaar tijd, maar donker klinkt Cave nog altijd. The Birthday Party dwaalt deze dagen tussen Gent en Oostende, de wereld van de nachttrein en de nooit stillende buikpijn. De wereld van de vragen ‘Waarom?’, ‘Hoe?’… De graphics van deze band worden verzorgd door Philippe ‘Phile’ Callant, Meetjeslander. Falling Man neemt op bij Peter ‘Yellow Tape’ Van De Veire (ga weg, niet die van teeleevieze), ook Meetjeslander. En de website van Falling Man staat onder auspiciën van een zeer bekende Meetjeslander die vanuit Cirque Constance, den Opsenter en het jeugdhuis van Eeklo als een Gieterman stilaan ook Cyprus en Zwitserland aan het veroveren is, daarvoor worldwide communicerend met computerspecialisten in India en Oekraïne. Oh nee, ik noem geen namen. Maar wat hebben wij hier in en rond Gent toch een creatief volksken rondlopen. Ik meen het, Falling Man kan zomaar de eerste de beste underground club met wereldfaam in New York binnenstappen en de eerste tot de laatste muziekliefhebber paf laten staan. Die EP ‘Shine on’ is werkelijk geweldig. En ja, Sam Louwyck is veel meer dan een acteur. Zijn pijn is bijna tastbaar. De vallende man in sound en sight. Snakkend naar adem en zich aan biezen vastklampend op zoek naar liefde. Over Biezen gesproken. De beste vriend van onze Wippelgemse gevallen vriend-van-iedereen Luc is meteen na de dag dat de klok in Vlaams rockland bleef stille staan aan het schrijven gegaan. Binnenkort ligt ‘The Birds Return’ van Biezen in de handel en de clip ‘Hanging In’ hakt stevig in op mijn communiezieleken. Oh ja, ik had bij een eerste optreden in Trefpunt al verwijzingen richting Marc Lanegan, Tindersticks, Cave en zelfs Joy Division als steentjes in het water gegooid. De clip ‘Hanging In’ geeft me geen ongelijk en ook de entourage van Daniel Lanois is zeker te horen maar ik zie in beeld en ik hoor in klank nu ook van het beste materiaal dat Peter Gabriel ooit op deze aardkluit heeft achtergelaten. Ik heb het nog nooit gevraagd en ik heb het helaas ook nooit aan Luc kunnen vragen, maar toen Gorki ‘Hij Leeft’ opnam in West-Afrika moeten die kerels daar aan de toog gezeten hebben met mister Gabriel himself (lees de credits en zoek de foto!). Moet toch een dolle avond geweest zijn? Ik weet dat niet iedereen fan is, maar ik weet ook dat Peter Gabriel zijn ‘Plays Live’ één van mijn favoriete platen is én, vraag het Herman Schueremans (of Noël Steen!), de doortochten van Gabriel tijdens de jaren tachtig staan geboekstaafd als de beste T/W-concerten ooit. Het is die Peter Gabriel die ik hoor, hoe hedendaags ‘Hanging In’ ook klinkt. Hoedanook keert Biezen hiermee ook terug naar zijn vroege roots. Het moet ons dan ook niet verwonderen dat Echo & The Bunnymen een vaste rol speelt in de podiumset van Biezen. Om maar iets te zeggen. Ik heb het al veel van torens en daken gebazuind: “Helden zijn helden!” Of ze nu Sam of Erik heten… Of Ian McCulloch.

 

Bard