Home » Column » The Difference, Powerstroke, Alkerdeel…:met lede ogen, het stof dwarrelt neer

The Difference, Powerstroke, Alkerdeel…:met lede ogen, het stof dwarrelt neer

Het stof is gaan liggen. Met lede ogen hebben we ‘het’ aanschouwd. De wonden zijn niet geheeld. En in onze hoofden knalt ‘Brussel – 22 maart’ wellicht nog maanden verder. De lichamen geteld, zo zong een stoere zwarte zanger, de lichamen geteld. En eigenlijk was het pas na het nieuws van nummer 14 Johan Cruijff dat ik het weer wat plaatsen kon, in mijn mooie herinneringen-boek kijken kon en de roze bril even terug opzetten kon. Tranen laten opwellen van emotie voor een verloren vriend die ik nooit had of een prachtige neef die bleef. En verder wil ik het er niet over hebben. Wel over de affiche van het legendarische Charlatan/Belgica waarop helemaal bovenaan de namen The Difference en Powerstroke prijken. En over geruchten die gonzen. Over een nieuwe Alkerdeel-plaat. Dus is het stof toch nog niet gaan liggen? Met lede ogen hebben we ‘het’ aanschouwd.

Ik ben geen recensent en het hardere genre ken ik van café ’t Kruisken, 10 jaar Cirque Constance Festival en sporadisch, zat geweg, mijn avondje Metro bij Marleentje uitgepikt. Ik onderdrijf wel een beetje maar ik ken er dus geen kloten van. Eerlijk gezegd is dat ook niet zo belangrijk. Het stof is namelijk gaan liggen. Of toch niet? Met die vraag kamp ik ook. Waar gaan we naartoe? Waarvoor staat dit leven nu? En wat is dat nu eigenlijk ‘de duisternis’? Denken we genoeg na? Stellen we genoeg vragen? Kijken we verder dan het cliché? En kunnen we daar dan ook niet nog een klein beetje veel mee lachen? Het is Willem Depraet die mijn ogen deed opengaan. Wat ‘het zware metaal’ (als ik het zo even in één kastje mag deponeren) bindt, is de zoektocht naar bovenstaande vragen en tal van andere vragen. Iets verder denken dan de neus lang is en via muzikale geluidstaal, via metalen snaren, bronskleurige luidruchtige schijven en ezelsvellen in kunststof, zinnige antwoorden of tegenvragen trachten te formuleren. Het is alsof sjamanen dat stof van hierboven, waar ik het niet meer wil over hebben, opnieuw doen rond dwarrelen door middel van een stevige geluidsmuur en dan onderzoek willen plegen naar ‘de waarheid’, bestaat ze? De vinger op de wonde leggen, ook al kennen we de draagwijdte niet van de vragen die we stellen. Luidruchtig, dat wel. Maar uiteindelijk, en nu kijk ik even bang in de richting van echte metalheads, vredevol en niet met de intentie te doden (tenzij je vreselijk in de weg begint te lopen).

Ik ben contractueel verplicht vanuit het Meetjeslands Muziekplatform echt over de groepen zelf te schrijven, maar eerlijk gezegd veeg ik daar constant mijne tsjeef aan. Ik heb de drie bovengenoemde bands wel al live bezig gezien, zelfs meer dan één keer. Maar ik wil ook niet de indruk wekken alsof ik een grote kenner zou zijn, wat ik helemaal niet ben. Ik hoor wel wat goed is, ook als het luid is. Vooral als het luid is.

The Difference is om zo te zeggen een legendarische band, niet alleen vanwege hun uitmuntende gitarist en beklijvende zanger. Maar ook vanwege hun fanbasis hier in het Meetjesland. Als groepen zeggen dat ze bussen vol krijgen: geloof ze niet! Maar als The Difference dat zegt: geloof ze wel! En dan Powerstroke. Als metalbands zeggen dat ze internationaal hoge ogen gooien, geloof ze niet! Als Powerstroke dat zegt: geloof ze wel! Wie het voorprogramma al heeft verzorgd van acts als Body Count and Ice T, Pro-pain, Death Angel en Agent Steel, die heeft kilometers op de teller. Daar hoef ik zelfs niet-kenners niet van te overtuigen. We kijken dan ook uit naar de nieuwe CD en het lijstje indrukwekkende festivals/venues/samenwerkingsverbanden die Powerstroke dit keer opnieuw uit de mouw weet te toveren. From Meetjesland (Pays des Grand-Mères), Belgium, Baby! Waar blijft ie, de nieuwe CD ‘Done Deal’? Lekker Old School, zoals het hoort? Ik kan niet wachten.

Want dat is waar ik eindig. Ik eindig in de wachtzaal. Want net als veel undergrounders overal ter wereld, zit ik vol ongeduld ook te wachten op de nieuwste van Alkerdeel, de band met de coolste T-shirts ter wereld. ‘Lede’ zal het nieuwe kindje noemen en ‘Regardez ses yeux III’ doet al het beste vermoeden. Over dwarrelend stof gesproken. Wie platen maakt als ‘Luizig’, ‘De Speenzalvinge’ en ‘De Bollaf’ (en nog veel meer), roept vragen op. Nog meer dan dat er gesteld worden. Extremisme in digitale code, muzikale terreur op vinyl… maar met de intentie, en nu kijk ik even bang in de richting van echte metalheads, te genezen. Heal the world! En nu loop ik heel snel weg. Daaaaaaaag!

Bard