Home » Column » The return of the Meikever aka de Meulnoare in het Meetjesland

The return of the Meikever aka de Meulnoare in het Meetjesland

Rustig aan mijn visvijvertje in kerngebied Meetjesland tussen Brussel, Zeebrugge en Rotterdam (om eens wat grote namen te gebruiken) was ik getuige van een prachtige terugkeer. Toen ik in het lager zat, kon mijn directeur Walter Verplaetse zaliger, één van de mooiste mensen die ik ooit kende, lyrisch worden over ‘de meikever’ in Slenne also known as ‘De Meulnoare’. Een schitterende kever die, en nu citeer ik Wikipedia ‘De meikever komt ‘s nachts op kunstmatige lichtbronnen af. In tegenstelling tot wat wel wordt beweerd worden de kevers niet direct aangetrokken door het licht, maar raken ze verward. Normaal gesproken navigeren ze op het maanlicht, dat vanaf een vast punt afkomstig is. Doordat het licht constant uit dezelfde richting komt, kan de kever in een rechte lijn vliegen. Als een meikever echter langs een lamp vliegt, verandert de positie van de lichtbron ten opzichte van de kever, zodat het dier rondjes om de lamp blijft cirkelen. De meikever wordt hierdoor ook door het licht van huizen verward, en botst wel eens tegen het glas wat gezien de grootte van de kever duidelijk hoorbaar is. Als de kever binnenshuis geraakt zal het dier rondjes cirkelen rond een lamp. Meikevers kunnen niet steken of bijten en kunnen zonder gevaar worden opgepakt om buitenshuis te worden gezet. De meikever vliegt uitsluitend om voedsel of een partner te zoeken, de dieren zijn te sloom om snel weg te vliegen bij gevaar. Dit in tegenstelling tot andere insecten zoals de vlieg.’ Meester Walter, want zo noemden wij onze directeur, waarschuwde er ons al meer dan 35 jaar geleden voor dat de meikever zou uitsterven. Vanwege het milieu en zo, Tsjernobyl  later, Fukushima ook en nu het zo gehate Monsanto. Maar er is sinds meester Walter ook wel wat positiefs gebeurd. De kanalen door mijn geliefde stad Gent stinken niet meer en zijn niet meer zwart zoals toen. Het lood is uit de nafte verdwenen en de rock ‘n’ roll is de taal van het volk geworden dankzij mooie volkszangers als daar zijn Luc De Vos en Wim De Craene, beider helaas zaliger. Ook. En nu is ook de meikever ‘back where he belongs’. In fucking Meetjesland dus. En deze avond was mister Meikever niet alone. Oh nee. Ze waren met drie, rond één vijverlamp. Bedreigend, dat wel. Maar, o zo mooi. Daar moest ik allemaal aan denken, toen ik you tube-filmpjes aan het bewonderen was van Bobby C die dus nieuw demomateriaal uit heeft, maar dat vergeten doorsturen is (ondanks herhaaldelijk aandringen van my homie Jurgen De Wever). We hebben onze plicht gedaan en we zijn zelf op zoek gegaan. Motherfucker! Wat is Bobby C een steengoede singer-songwriter. Ik wist dat al, hoor. Hij is mijn ‘facteur’ die regelmatig de Huysmanhoeve ten noorden van Eeklo City komt opgereden om pakjes af te geven. Maar hij weet het niet. Ik ben nogal anoniem op mijn werk en hij ongetwijfeld enorm bescheiden, beetje timide zelfs. Maar hij heeft ‘de pen’. En dat is cool. Als je dan ook nog eens de prachtige gitarist ‘oh I love Rickenbackers maar ge moet er godverdomme wel kunnen op spelen’ Mathias Stal naast u op het podium hebt staan, ja, dan weet ik het wel. Grote klasse. Mijn God, ik hou van gitaren en ik ging het zeker tussen pot en Krüger Export gehad hebben met Walter zaliger over het Sleinse Shadows-talent Jules Artist (die naam, hij moest het ééns weten ik had ooit zo’n groep én een overgrootvader!). Mijn vader vond The Shadows altijd ‘de top’ en ik kan hem geen ongelijk geven, want ik ben ervan overtuigd dat na WOII en de The Big Band het net The Shadows zijn geweest die met hun ‘surf’ de rock ‘n’ roll en dus ook uw dienaar groot hebben gemaakt. Dat laatste is een grapje. Jules Artist, checken osgewilt. Al ben ik, in tegenstelling met mijn kompaan Jurgen De Wever, al helemaal ‘gaga’ van de Nevelse dialectboy KNET aka Kenneth Van Renterghem. Als je nog geen psychologe nodig had? Checken, eens te meer…

 

Bard