Home » Nieuws » Tot zaterdag, tot Bluebird

Tot zaterdag, tot Bluebird

Ik zie deze column als een ode aan Caroline van ‘t Kruisken die ons verlaten heeft. Veel sterkte, beste Georges. Laat de blues al ons verdriet wegwuiven…

Jonge band, oude ziel. Blues met Gentse roots, dat is Bluebird in een paar woorden. Zo omschrijven ze het zelf op vi.be. Ik moet eerlijk zijn, als would-be vlotte pen heb ik even gezocht naar een nog betere omschrijving maar ze kwam niet. Misschien deze bedenking. Ik zou geen enkele jonge band aanraden om voor een allereerste schijfje met een live plaat te komen aandraven. Meestal gaat dat goed fout. Maar bij Bluebird, en ik heb ze al aan het werk gezien, moet ik zeggen: “Ja, natuurlijk!” Wie als jong talent nu toch al dik drie jaar tientallen optredens afdweilt en telkens de ooh’s en de aah’s als op een plaat van The Spectors laat weerklinken, die zijn klaar voor een live plaat. En die kunnen het studioproces gerust overslaan. The Missy Sippy was dus een zeer goed idee. Al blijf ik op mijn honger, want wanneer deze songsmeden daadwerkelijk in de studio keuzes gaan moeten maken, dan zou er wel eens magie kunnen ontstaan. Uit keuzes groeit goud, zeg dat Bardie Boy het gezegd heeft. En het zijn stuk voor stuk topmuzikanten die nog een lange carrière voor de boeg hebben. Laat ze er verdorie zelf eens om bikkelen, hoe een studioplaat er zou moeten uitzien. Laat ze hun eerste productie zelf doen. Want als je het niveau van Live at Missy Sippy in elkaar kunt boksen, dan moet je het maar de eerste keer zelf zonder een producer, zonder inmenging en met een knalgoede technicus gaan proberen. De stap vooruit wenkt en ik ben niet aan het zeveren: een carrière als het nieuwe jonge Triggerfinger ook. Ondertussen hebben we ook bij Radio Wit Konijn het licht gezien en komt er weldra een puur bluesprogramma in het rooster terecht. Eens benieuwd of onze bluesman (ik ken hem niet) ook met Bluebird aan de slag zal gaan. Ik daag bluesspecialisten uit: ge gaat in het Gentse weinig beter vinden dan Bluebird. En ik wou nu iets zeggen over kilometers op de teller, maar dat klopt niet want ze hebben verdorie al heel veel kilometers op de teller, die jonge gasten. Die oude ziel, van waar komt die? De platencollectie van papa Goes die zijn drummende zoon Natan ziet ontpoppen tot een echte topper? Of de stem van Matis misschien? Of zijn het de gitaristen met het rock ‘n’ rollhart op de juiste plaats? Ik kan er mijn vinger niet opleggen. Maar het bolletje rolt en het rolt goed. Nu zaterdagavond al, richting Circumstancia. De radioshow van uw dienaar Woesten B.A.R.D. op Radio Wit Konijn. Tot zaterdag. Tot Bluebird.

Auteur: Bard
Tags